Japonia nie ogarniam
“K***a no nie. no po prostu k***a no nie. Boże czy ty to widzisz?!” albo “Japonia nie ogarniam”
Jestem ogromnie zaskoczony (pozytywnie!) tym co u mnie na uczelni się wyrabia. Już mnie nie dziwi skąd rozszerzenie Wyższa Szkoła Imprez i Zabawy, skoro na ćwiczeniach oglądamy dobre polskie skecze takich kabaretów jak m.in. Potem i Hrabi. Oczywiście nie dla rozrywki. Wykorzystujemy je do nauki na zajęciach z komunikacji interpersonalnej, a na innych zajęciach analizujemy obrazki zamieszczane na kwejku, demotywatorach czy gdzieś indziej, oczywiście te, które mają sens i zawierają dużo ironii, abstrakcji i stereotypów.
Takie przedstawienie nauki sprawia, że zajęcia są ciekawsze, a ja (zapewne moi koledzy też) czujemy się swobodniej na nich. Nauki mamy trochę, eseje, projekty. Ale to dobrze, po to poszedłem na te studia, żeby ćwiczyć i praktykować. Dziś na wypadzie integracyjnym doszliśmy do wniosku, że można by spróbować swoich sił w radio albo w grupie teatralnej, może kabaretowej, ja się zastanawiam czy może by nie pisać do portalu uczelnianego. Musze się wbić jednak w ten rytm studencki, bardziej zapoznać z uczelnią, wykładowcami i decydować czy mogę sobie na to pozwolić czy nie.
Na dobry wieczór bądź dobranoc – zależy od Was – polecam troszkę zapomniany przeze mnie zespół Pearl Jam z piosenką Black (wersja unplugged)
